Bij de bron is de whisky het lekkerst!

whisky

Ik ben de afgelopen maand met een groep whiskyliefhebbers een lang weekend naar Schotland geweest om te proeven bij de bron. Ik had de reis zelf georganiseerd en heb in overleg met de whiskyclub een mooi programma in elkaar gedraaid. We gingen via Aberdeen naar de Speyside, om daar het weekend door te brengen bij onder andere BenRiach, Glenglassaugh en Glenfiddich met elk hun eigen inbreng in de smaakbeleving.

 

Maar op de donderdagavond hebben we Aberdeen “onveilig” gemaakt met een goed diner en de juiste bar aan de Union Street namelijk The Grill. Dit is een bar waar geen ramen zijn en de dames wc te verwaarlozen is (zoals ons de enige twee aanwezige dames toevertrouwden). Maar met een gigagrote collectie met Single Malts. Wij dronken daar een kwartetje whisky voor 11 pond per persoon en ik kon met the chef bartender echt onderhandelen over de volgorde en de precieze invulling. Doordat hij onder de indruk was van onze kennis en dorst, gaf hij feitelijk carte blanche bij het uitzoeken, dit was alvast een hele fijn begin van ons “Whiskyweekend”.

 

De volgende morgen vroeg gingen wij op weg naar Elgin om te worden ontvangen bij BenRiach alwaar we begonnen met een interessante rondleiding. Een ieder van ons kreeg antwoord op de aanwezige vragen, wel met een fullscottish accent uiteraard. De proeverij na de rondleiding was uitzonderlijk goed omdat we via de Nederlandse importeur waren geïntroduceerd. En daardoor de betere Malts werden ingeschonken, wat bij menig deelnemer een blosje op de wangen deed ontstaan. Want het was allemaal nog voor de lunch………..

 

De lunch hadden we op Ballindalloch castle onder prachtige weersomstandigheden, de tuinen waren uitnodigend en het kasteel straalde in al haar glorie met recht the Pearl of the North. Onze fullscottish driver nam ons toen mee naar de Speyside Cooperage alwaar de vaten in elkaar werden gezet door de Coopers die veel verdienen maar daar ook keihard moeten werken voor de “rotcenten”. Indrukwekkend om te zien.

Slapen deden we in een hotel met een eigen pub…. ergo het was nog lang onrustig deze nacht.

 

De volgende morgen werd er Landrover gereden en gigantisch op kleiduiven geschoten, een ieder kreeg genoeg schoten hagel om World War 3 te kunnen starten.

 

De middag was gereserveerd voor GlenGlassaugh, de hernieuwd geopende distillery aan de Noordzee waar de river Spey in de Noordzee vloeit. Hier lag de distillery stil op de zaterdag, en daardoor konden we dus overal in en onder kijken en zien hoe ze hier werken aan de nieuwe whisky’s; The Revival en Torfa. Deze konden we dan ook proeven, maar dankzij de Nederlandse importeur ging ook de 30 jaar oude fles open, en de cask strength rechtstreeks uit het vat. Ingeschonken door twee alleraardigste dames die de glazen dan ook  goed vulden. Waarvoor onze onuitputtelijke dank.

 

Een beetje zweverig gingen we even siësta houden in het hotel, om ons om 20.00 uur te melden bij de Glenfiddich distillery. Hier stond de chefkok van Glenfiddich ons op te wachten. Hij had namelijk een 6-gangen diner voorbereid voor ons aan tafel, waarbij elke gang werd vergezeld door een whisky, uiteraard een Glenfiddich of een Balvenie. Bijvoorbeeld de 21-jarige Balvenie Portwood stond op het menu, zowel verwerkt in het eten als vloeibaar in het glas. De chefkok is 100% Twents en komt uit Den Ham, Addy Daggert namens ons bedankt voor deze topavond. Moe en voldaan gingen we terug naar het hotel in Keith.

 

Zondagmorgen werden we wakker en na het verorberen van ons fullscottish breakfast gingen we terug naar Aberdeen airport om terug te vliegen naar Amsterdam.

Wat een weekend en wat waren de Single Malts lekker bij de bron in de Speyside. We waren het er allemaal over eens, dit moeten we vaker doen, minimaal 5 keer per jaar. En deze laatste opmerking werd vergezeld met de grootst mogelijke  smile op het gezicht van alle deelnemers.

 

 

Henri Goossen_kl

 

 

 

 

 

 

 

 

Hartelijke Whiskygroeten,

Henri Goossen