Ceád mile Fáilte, honderdduizend maal welkom

cork

Door Henri Goossen

 

Dit is de Ierse manier van begroet worden, bij je B&B of in de pub, zo voel  je je welkom. Zo hebben mijn vrouw en ik ons vaak gevoeld in Eire. 10 Dagen Ierland hadden we geboekt, de hotels en de B&B waren voorgeprogrammeerd, zodat we ’s avonds wisten waar we moesten slapen, de invulling was aan ons.

 

Natuurlijk hadden we onze route zo gepland dat de Ierse distillery’s niet konden ontbreken. Aangekomen in Cork wisten we dat de distillery in Middleton bezocht diende te worden, wat we hier aantroffen was bij voorbaat duidelijk, namelijk een gelikte toeristische attractie waarbij de glorie of Jameson cum suis de boventoon voerde. Maar je moet het natuurlijk wel gezien hebben, net als velen met mij daar iets ten westen van Cork. Door onze connectie met de Monnik in Oldenzaal wisten we dat deze firma een nieuwe Ierse whiskey zou gaan importeren namelijk: West Cork Distillers, whiskeys uit Skibbereen. Op onze tocht door het gebied ten westen van Cork richting de Ring of Kerry kwamen we langs Skibbereen en gingen we op zoek naar deze voor mij nieuwe whiskey.

 

Uiteindelijk vonden we de distillery naast de plaatselijke Gamma en belden hier aan. Een grote Ier hoorde ons aan en zei dat we welkom waren maar dat de chef PR er net niet was, of we ’s middags maar terug wilden komen. Op de afgesproken tijd stonden we weer vol  verwachting voor de poort maar dezelfde grote vriendelijke Ier babbelde met ons over van alles: onze reis, wat wij gingen doen enz, maar we kwamen er niet in, want de chef was in bespreking. Over een half uurtje was hij klaar en de deur ging weer dicht. We wachtten drie kwartier vol verwachting maar we kwamen er niet in.

 

Misschien waren ze te druk of wilden liever geen bezoek, of het was een groot zooitje daar binnen, alles haalden we ons in het hoofd en gingen onverrichter zake terug naar onze B&B waar we een privéconcert kregen van de zoon en dochter van het B&B echtpaar, top stukje Folkmuziek van dit duo. Dit concert was voorbereiding op ons bezoek die avond in the local Pub waar Sharon Shannon, wie kent haar niet, zou optreden. Wij hadden zo’n beetje de laatste kaartjes voor deze in Ierland heel bekende instrumentaliste. We werden door de vrouw des huizes netjes gebracht en zij had ook al onze taxi terug geregeld, top B&B dus. Aan de bar bestelde ik mijn eerste Guinness van die avond en werd tot mijn stomme verbazing aangesproken met mijn naam door een wildvreemde ietwat verlegen Ier. How do you know who I am vroeg ik hem, nou hij was de chef van de distillery en had van zijn partner gehoord hoe wij eruit zagen en dat we dit concert zouden bezoeken.

 

Hij vertelde dat hij dertig kilometer om gereden had om ons te trakteren op een paar rondjes en zich te verontschuldigen over het feit dat wij niet binnen waren geweest bij West Cork Distillers. Hij schaamde zich hiervoor vertelde hij en is naar de pub gekomen om ons de volgende dag uit te nodigen in zijn distillery.

 

Wij vonden dit een topaanbod en zijn dus de volgende dag weer naar Skibbereen getogen alwaar wij met alle egards zijn ontvangen en waar de drie eigenaren van West Cork Distillerers ons compleet in de watten hebben gelegd, alles mochten we zien en proeven en ze vroegen ons naar onze mening over van alles tot de etiketten en de verpakking aan toe. Ze vonden het enig om met iemand te sparren uit het buitenland over hun producten. Mijn vrouw en ik voelden ons meer dan welkom, en het katterige gevoel van gisteren was compleet verdwenen. Nadat we alles gezien en geproefd hadden, kregen we ook nog een uitnodiging voor de Munster Final in Hurley tussen Cork en Limerick.

 

We zijn hier naartoe geweest en hebben de Ierse volksaard leren kennen in deze typische Ierse vrijetijdsbesteding. Uiteraard kregen we een paar flesjes mee en ik kan u garanderen hij wordt op waarde geschat bij ons thuis. En dat we de Cliffs of Moher bezocht hebben en in Connemara zijn geweest, waar de gelijknamige whisky trouwens niet gedistilleerd wordt!, dat is duidelijk op zo’n rondreis. Qua whisky waren we ook nog bij Kilbeggan en Tullamore Dew alwaar de nieuwe Distillery op het punt staat om te gaan produceren en uiteraard in Dublin  bij de Bow street no. 7,  the Old Jameson distillery. Genoeg gezien en geproefd van de Ierse whiskeys, heel veel genoten van het eiland, we voelden ons overal welkom.

 

Maar Ceád Mile Fáilte, honderdduizend maal welkom voelden we ons bij de heren van de West Cork distillery, laat deze whiskey Nederland maar veroveren. Ik prijs hun producten aan, want als je zo met je gasten omgaat, moet je wel een goed product alleveren. En met name de West Cork cask strength komt met stip binnen in mijn whisky top tien.

 

Henri Goossen_kl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hartelijke whiskey groeten van Henri Goossen