Werk meenemen op vakantie

Naamloos-2

Door Jeroen ter Wal

 

Nederlanders zijn een reislustig volk. Tijdens de vakantie pakken wij massaal de caravan of tent in en rijden 1000 tot 1500 km naar het zuiden. De zon tegemoet, op weg naar b.v. Frankrijk, Italië of Spanje. Genieten van de lokale gerechten, boeken lezen aan de rand van het zwembad en natuurlijk de lokale wijn drinken uit een Bag in Box. Maar terwijl de meeste mensen tijdens de vakantie even niet aan werk willen denken, betrap ik mijzelf erop dat ik ook nu weer mijn werk niet los kan laten.

 

Het begint al op het moment dat we de snelweg afgaan en via een toeristische route het laatste stuk naar de camping rijden. Onderweg zie je de borden “rondleiding en verkoop” verschijnen en komen de wijnranken steeds mooier in beeld. Terwijl de kinderen zich al gaan verheugen op de glijbanen en de ijsjes ben ik al stiekem aan het nadenken wanneer ik een bezoek kan brengen aan een wijnhuis. Ik ben per slot van rekening een wijngek.

 

BOLGHERI

Mijn vrouw zit naast mij en moet meteen aanhoren welke mooie wijnhuizen er in de desbetreffende omgeving zitten. Ik krijg meteen te horen dat we niet alleen maar wijnhuizen gaan bezoeken. daar vinden de kinderen niets aan! Een aantal jaren geleden gingen wij naar Italië op vakantie. In de Toscane hadden wij een leuke camping gevonden vlak bij het plaatsje Bolgheri. Ik was helemaal blij.

 

Bolgheri, de stad van Ornellaia, Sassicaia, Antinori en Gaja. De “Super Tuscans”, de krachtpatsers, de Italiaanse wijnen die nog het meeste op Bordeaux wijnen lijken. (Menig Bordeaux wijn kan niet tippen aan de wijnen uit Bolgheri.) Ik zag het helemaal zitten, ik kan lekker door de wijngaarden struinen en flessen wijn kopen terwijl mijn vrouw en kinderen bij het zwembad blijven. Ik ging mij wel vermaken.

 

SAN GIMIGNANO

Maar ik had mijn zinnen ook nog op iets anders gezet tijdens deze vakantie.  San Gimignano, in deze stad was ik een keer kort geweest tijdens een studiereis naar de Toscane. Vanaf onze camping was het maar 70 km. Reden genoeg om er nu maar eens een dag heen te gaan. Kinderen willen tijdens een vakantie alleen maar de hele dag in het zwembad zitten maar we besloten toch dat we ook iets van de omgeving wilden zien. De rit naar San Gimignano viel tegen, 70 kilometer is in Nederland niet zo ver maar in Italië wordt het een tijdrovende rit omdat je door de heuvels slingert. En dan zie je opeens in de verte het plaatste verschijnen, of eigenlijk zie je de 14 torens verschijnen. De plaats ligt mooi op een heuvel en heeft een rijke geschiedenis.

 

VERNACCIA

In dit stadje maken ze witte wijn, de Vernaccia di San Gimignano. Een heerlijke frisse wijn dit door de aangename bitters ook goed kan rijpen. Zoveel wijnhuizen, zoveel stijlen. Het is een kleine plaats maar er zitten veel producenten. Midden in de stad zit het wijninformatie centrum waar alle producenten in San Gimignano worden gepresenteerd. Je kunt je hier als wijnliefhebber prima een dag vermaken, maar als je voor de cultuur komt is het ook prachtig. Als je dan toch in San Gimignano bent moet je daar gelijk even gaan lunchen met een lekker glas Vernaccia. Neem dan meteen wat flessen wijn mee, ze zijn hier niet zo duur als in Bolgheri.

 

IJSJE

Een paar dagen later lag ik met mijn zoon aan het zwembad toen hij mij vroeg: “Papa gaan we nog een keer weer naar San Gimiginni?” Ik was helemaal verbaasd, en vroeg hem of het hij dat daar leuk vond. Ja hij vond dat leuk, en ze hadden daar lekkere ijsjes. Ik heb hem toen gezegd dat ik nog heel veel leuke wijnstadjes weet waar ze ook lekker ijsjes hebben. De komende paar jaar zit ik goed, tijdens de vakantie kan ik gewoon aan het werk.

 

Column

 

 

 

Jeroen ter Wal kreeg van jongs af aan al te maken met de Horeca doordat zijn ouders een eigen Hotel hadden in Drenthe. Na het in 1996 behalen van zijn diploma Middelbare Hotelschool (MHS) in Groningen, belandde hij in hofstad Den Haag, waar hij ging werken bij het prestigieuze Kurhaus Hotel. Vervolgens deed hij ervaring op bij het Sofitel in Den Haag en restaurant–hotel Savelberg in Voorburg. Bij Savelberg begon zijn passie voor wijn te groeien, niet zo verwonderlijk met een wijnkaart met ruim 750 wijnen!

 

 

In 1999 verhuisde Jeroen naar Twente om als sommelier te gaan werken bij Hotel de Wiemsel in Ootmarsum. In 2000 rondde hij in één keer zijn studie af voor Vinoloog van de Wijnacademie. Jeroen heeft verder nog als sommelier gewerkt bij Landgoed de Holtweijde in Lattrop, Hampshire Hotel Ahaus (Duitsland) en Landgoedhotel de Wilmersberg in de Lutte. Sinds 2007 doceert Jeroen aan de Hogeschool Tio het vak vinologie.

 

jeroen

 

 

 

 

In 2012 heeft Jeroen het bedrijf Ariva Wijnbeleving opgericht en geeft hij proeverijen en wijntrainingen. Daarnaast is hij voorzitter van het Alliantie van Twents Gastheerschap, een club die het Twents gastheerschap promoot en workshops organiseert om de vakkennis van de leden op peil te houden.
Zijn motto: “Water drink je voor de dorst, wijn om van te genieten”.